Зедов стол и јаже и отидов кон таванот на мојата куќа. Откако се качив на столот, го ставив јажето на вратот …



Едно 11 годишно момче си ја облекло топлата зимска облека па му рекло на татка си:
„Тато, јас сум спремен“!
Татко му, кој бил проповедник во локалната црква го прашал: “Подготвен за што?”
“Тато, време е да излеземе и да ги дистрибуираме нашите брошурки”.
„Сине, надвор е многу ладно и врнежливо“.
Детето изгледало изненадено од одговорот на татка си па му рекло: „Но, тато, луѓето треба да знаат за Бог дури и во дождливи денови“.
„Сине, јас не одам надвор на вакво време“.
Со очај, детето го прашало: “А дали би смеел самиот да одам? Те молам тато!”
Татко му се замислил па му рекол:
“Во ред сине, можеш да одиш. Еве ти ги флаерите, но биди внимателен”.
“Благодарам тато!”
Детето излегло и се упатило кон улиците на нивното мало гратче.
11-годишникот им делел брошурки скоро на сите луѓе кои ги среќавал. По два часа одење по дожд и студ, приметило дека му останала само уште една брошура.
Застанал на еден агол со цел да го причека и следниот минувач, но улиците веќе се беа испразниле.
Длабоко решен да го подели и последното ливче се упатил до влезната врата од првата куќа која била пред него.
Неколку пати ѕвонел но никој не ја отворал вратата.


Продолжува на следната страна

Страни: 1 2 3