Поучна приказна на еден дедо: Животот вреди да се живее



Бев да купам кафе. Пред мене беше еден човек, малку згрбавен, околу 70-годишен или барем така изгледаше.
Ја подаде раката полна со ситни пари и тивко рече: “Едно кафе.”

Продавачката се уби броејќи ги: “Од жолтите немате ли? Освен тоа 2 парички од овие не ви стигнуваат. ”

Човекот си ги прибира назад и тргна да си замине.

“Нели ви е срам? – и вреснав на продавачката – Јас ќе го платам кафето “.

Го поканив човекот на масичката, му го подадов кафето и седнав до него. Ми изгледаше многу вознемирен. Тој ми се заблагодари и ги истури од раката парричките пред мене.

Рече: “Земете ги. Господ нека ви дава здравје и секогаш да имате да давате! ”

Сакав да му кажам дека и последните пари да ги имам – пак ќе ги дадам, но замолчев, кога ме погледнаа топлите негови очи и уште пред да прашам што и да било, тој почна да раскажува:

Текстот продложува на следната страна:

Страни: 1 2