Десет години се борев со неплодност, а потоа кажав дека ако забременам ќе го сторам ова: 3 недели подоцна, лекарите се фатија за глава



Јас и мојот сопруг се запознавме кога имав 15 години, а тој имаше 17 години. Почнавме да се забавуваме и бевме омилена средношколска двојка и знаевме дека таа заедничка љубов што ја имаме е специјална и ќе трае.

Така, во 2006 година се венчавме и решивме дека сакавме да основаме семејство, пишува Кристен Таормин во нејзината исповед.

Се започна со купување на уред во аптека што ги чита деновите за овулација за да се добие подобра идеја за моите шанси да забременам. Сепак, тој ми даваше негативни читања. Отпрвин мислев дека тестот не е добар, па купив уште два. И пак ништо. Купив подобар, поскап апарат, но тоа не ми даде никакви позитивни резултати, а потоа започнав да паничам. Решив да одам кај специјалист за да видам што се случува.

Добив потврда од него дека немам овулација. Сепак, тој ме увери дека станува збор за решлив проблем. Тој навистина беше, го решивме проблемот, но сè уште не можам да останам бремена. Ги зголемивме дозите на терапија. Пробавме со инсеминација три пати и ништо. Морав повторно да одам на куп тестови и резултатот беше „необјаснета неплодност“, што во суштина само значеше дека лекарите немаат поим што се случува со моето тело. Почнав да губам надеж.

Да не беше мојата неизбежна вера, можеби не би била тука денес. На крајот, јас сум само една Божја волја овде затоа што сум родена во 1982 година, два месеци пред терминот, имав дупка во срцето, а белите дробови ми беа неразвиени и лекарите и кажаа на мајка ми дека ќе бидам во вечна вегетативна состојба и слепа кога ќе се родам. Тие и рекоа дека не е толку страшно затоа што најверојатно ќе умрам 24 часа по раѓањето. Кога се родив, татко ми го стави прстот на челото и се молеше гласно на сите и му се молеше на Бога да ја спаси својата малечка. На изненадување на лекарот, јас преживеав таа ноќ. Во текот на следните неколку дена, дупката во срцето се затвори и белите дробови почнаа да се развиваат. Конечно по три месеци престој во болница бев пуштена дома.

И тогаш, 27 години подоцна, во 2010 година, по долга битка со мојата неплодност, решив да се смирам со бог. Му ветив дека ако забременам ќе ја читам библијата збор по збор цела година.

Продолжува на следната страна:

Страни: 1 2