Росица Мршиќ со деветнаесетта сезонска колекција

Деветнаесеттата сезонска колекција на дизајнерката Росица Мршиќ ќе биде прикажана на 24 април, во 20 часот во Центарот за дизајн и иновации „Јавна соба“, во организација на Моден викенд Скопје.

Најновата колекција наречена „Celia“ е инспирирана од портретите на Силија Биртвел насликани од познатиот англиски уметник Дејвид Хокни. Станува збор за урбана и некоформистичка шик колекција која претставува нов израз на дизајнерката Мршиќ која како што вели „се предизвика себеси да работи нетипични за нејзината работа, помеки и лелеави силуети“.

Без оперативна корекција: Како да изгледате 5 години помлади

Не, нема да ви зборуваме за оперативна корекција на брчки и фалсификување на лична карта.

Често навиките се оние кои нe стареат многу порано отколку природата што определила. Добрата работа е дека ако малку го промените режимот, резултатите ќе бидат видливи наскоро.

Видете кои се работите кои не стареат и како да ги неутрализираме.

Однесувајте се како дама: 5 бонтон правила кои мора да ги почитувате

Иако бонтон правилата понекогаш ни изгледаат како одамна да исчезнале од нашето општество, верувајте некои од нив сеуште се применуваат и денес.

Тоа што сте жена автоматски не ве прави дама. Кога повеќето луѓе ќе го слушнат зборот “дама“, веднаш помислуваат на старомодна здодевна жена, која заборавила како да се забавува и која не е успешна ниту има некакви амбиции.

Како старите чорапи да станат нови

Сок од лимон може да ги исчисти совршено старите и пресретнати чорапи. Тоа е широко користен метод за отстранување на дамки, не само за бели чорапи, но и по различни памучни ткаенини во светли бои. Лимонска киселина дејствува како природно белило, кое помага да се врати првичната белина на ткаенината на природен начин. Еве како да го примените најефективно.

Ставете ги чорапите во сад и прелијте ги со топла вода (не жешка). Додадете сок од половина лимон и оставете ги потопени околу еден час. Потоа исперете ги на рака или како и обично во машината за перење.

Ќе те чекам, ќе те чекам… јас знам да бидам трпелива

Автор: Павлина Пејковска
Откако се раздели со новиот пријател, Горана се сврте наназад, лесна како да танцува. Вљубена. Со желба да го види повторно. Ама тој беше заминат. Погледна и во небото. Ѝ се причини како да се доближуваат облаците, како мека и нежна свилена постела на која ќе го положи своето вљубено срце. Таа се преобрази во мала насмевната ластовица. Полета…И слета на облачињата бели. На глас ја запеа химната на љубовта. Горе, високо на небото…само таа и Гаврил. Некој внатрешен трепет ѝ велеше дека и тој е горе, на некое синобело облаче и ја набљудува. Или пак чека нејзината песна да заврши за да може да ѝ ги погали крилцата, да ја дофати и да ја понесе во време кое не знае за заборав, во време каде што се вечни бакнежите, милувањата, прегратките и радоста. Беше пресреќна бидејќи нејзиното срце се отвори како црвените булки и почна да ја собира топлината на мечтите. Љубовта е најубавото чувство на овој свет. Среќна сум дека љубам едни очи, посини од ова отворено небо, длабоки како езерска вода од кои испливува мека и кротка душа. Гавриле, Гавриле мој, ти ме маѓепсуваш, ме крадеш, горам во копнеж да те видам повторно. Ќе те чекам, ќе те чекам…јас знам да бидам трпелива како задржана солза радосница.. Посака да е волшебник, за миг да го гушне сиот свет, да ги спои небото и земјата. Гласот ѝ играше во градите. Мораше да излезе надвор. Како песна. Брза како видра, се стрча накај дома. Таму ја чекаат две мали славејчиња. Симонида и Иван. Заедно ќе пееат. За љубовта, за радоста, за божјата добрина и за убавината на светот.. Ах, мора да се заборави сета тага што ја донел животот…